CRB - IT in twee woorden...               Roland Habersetzer                              Erecode CRB

Gesticht in 1974 werkt deze vereniging zonder winstoogmerk (Wet van 1901 in Frankrijk) zoals een school (ryu) onder de directe en exclusieve leiding van Roland Habersetzer, 9de Dan (Hanshi). CRB - IT (Centre de Recherche Budo - Institut Tengu) bestaat bewust slechts uit een beperkt aantal Dojo's en de activiteiten zijn zorgvuldig gekozen. Elke nieuwe aansluiting is te overwegen maar niet eenvoudig: een nieuwe aanvraag dient duidelijk gemotiveerd te zijn.

CRB - IT groepeert actueel Dojos uit Frankrijk, België, Duitsland, Zwitserland, Canada en Rusland...in totaal zo’n 25. De hoofdzetel bevindt zich in Straatsburg (Frankrijk).

CRB - IT vecht constant om de traditionele waarden van het Budo te bewaren en weigert daarom elke sportieve en misvormende oriëntatie. CRB - IT maakt geen deel uit van de zogezegde “officiële” federaties.

Een aansluiting bij CRB - IT geldt van september tot september en  wordt afgesloten op twee niveaus: vooreerst de Dojo die de school van R.Habersetzer wil volgen en nadien de aansluiting van alle leden, zonder uitzondering.

Het CRB - IT bestuur behoudt zich het recht voor om elke nieuwe aansluiting of hernieuwing van een Dojo te weigeren als de oriëntatie van de Dojo, of van één of meerdere leden niet meer conform is aan de ethiek uitgedragen door de vereniging.
 

CRB - IT: waarom en hoe ?

Ontgoocheld door de sportieve ontwikkeling die karate nam, wordt het 'Centre de Recherche Budo' in 1974 gesticht door R.Habersetzer. CRB wil de gevechtskunsten onderwijzen als een echte levenskunst... Later zal de vereniging zich verder ontwikkelen tot "Centre de Recherche Budo - Institut Tengu".

Alle budokas bekommerd om het behoud van de spirituele toekomst van het Budo, bedreigd door een al te sportieve aanpak, vinden er een aanknooppunt en treffen er elkaar op geregelde basis om aldus te kunnen evolueren in de traditionele geest.

R.Habersetzer, één der eerste zwarte gordels karate in Frankrijk breekt met de federatie omdat deze als een grote machine werkt en door de competitie vooral de “slechte” kant van de mens ontwikkelt. Na een periode van 1956-57 aan de Montagne Ste Genevieve bij Henri Plée, pionier van karate in Europa, gaat hij zijn eigen weg.

Actueel telt CRB - ITzo’n 25 Dojo's verspreid van Canada tot Rusland. Elke dojo werkt zelfstandig maar volgt het CRB - IT onderricht. Een nieuwe Dojo kan een aansluiting vragen; de ethiek en motivatie dient identiek te zijn aan deze van CRB - IT.

    (vertaling van een publicatie van Ludovic Mauchien uit de revue Karaté-Bushido van maart 2000, aangevuld door D.Traweels)
 

De ontwikkeling van de vereniging heeft zich ondertussen verder gezet. Roland Habersetzer stichtte in 1995 het instituut Tengu met een gepassioneerd onderzoek naar een oplossing voor de martiale problematiek (sportieve afkooksels en ludieke beoefeningvormen), dat zich zowel nu als naar de toekomst toe stelt. Het leidde hem naar het opnieuw afstemmen van de technieken, tactieken en gedragingen uit het klassieke karate op de huidige realiteit. Hij noemde "zijn weg", de "Weg van de Tengu" ("Tengu-no-michi"). Het is een voorbeeld van een nieuwe verantwoordelijkheidszin, van een wil, van een budo-evolutie geactualiseerd met een mentaal gedrag en technische middelen in harmonie met de eisen van de moderne wereld. Door na 48 jaar van progressie in het klassieke karate, een school (ryu) van geïntegreerde gevechtskunsten (Shin budo) op te richten, nl. "Tengu-no-michi", heeft Soke Habersetzer niets anders gedaan dan de levende geest van de Traditie door getrokken naar het huidige tijdstip. (zie Habersetzer).

Met de herkenning van zijn Ryu "Tengu-no-michi" werd de naam van de vereniging aangepast naar C.R.B. - I.T. (Centre de Recherches Budo - Institut Tengu)

CRB-IT is een traditionele en culturele benadering van het Budo...

Essentieel in de CRB ethiek is de opvoeding in het Budo: de vorming tot krijger, wat een persoonlijke inzet vergt die ver uitstijgt boven het technisch en fysieke aspect. In competitie verlaten de mensen de Dojo met het idee dat ze de “betere” zijn. Dat is mooi, esthetisch, machinaal,... maar zeker geen levensschool. Een individu kan slechts een concept van leven en dood hebben als het een wapen in handen heeft...en de sportieve karate is zeker geen wapen. Een mae-geri die in wedstrijd telt, zal niet perse doeltreffend zijn in een echt gevecht. Een Japanse spreuk stelt zeer juist de echte waarde van het Budo en stelt dat een wapen een schat is indien bewaard in de schede. Deze gedachte wordt door R.Habersetzer uitgedragen sinds 1962, datum waarop hij door de Franse federatie werd gevraagd het Budo te verspreiden in het Oosten van Frankrijk.

Een keuze, een levenskunst met een culturele en spirituele evolutie erbij. De beoefenaars moeten evolueren door “research” zoals ze leven door te ademen. 

CRB is tevreden te kunnen werken met zijn Dojos en te beseffen dat de intuïtie nu stilaan werkelijkheid is geworden